آغاز

چون نی به نام هو سر دفتر نوا کنیم
با یاد او به هر سخنی آن ادا کنیم

از عشق خلق کرده جهان و جهانیان
بر ما نموده اینکه در آنها صفا کنیم

انواع خلقت است که از دید ما خفیست
باید ز دید عقل بر آنها نگا کنیم

آورده در وجود، معلق ستاره ها
بر صنع ذات پاک خدا مرحبا کنیم

یکتا بُوَد که خلق نموده هر آنچه هست
باید بدرگهش همه جا التجا کنیم

آتش به روی آب معلق نگاه داشت
هر یک ز صنعتش به زبان مرحبا کنیم

پروردگار عالمیان را ستایش است
عقلی بما عطا نمود که با آن چه ها کنیم

غافل شدن از این همه آثار شرط نیست
باید که روی خود به در کبریا کنیم

هستم (ضعیف)، او به ضعیفان نظر کند
درد درون خویش به نامش دوا کنیم