مجنون

شب ز عشق تو مرا خواب ز سر بیرون شد

تا گرفتار به دام تو شدم دل خون شد

نیمه شب راه در میکده را پیمودم

تا بدانند ز عشق تو یکی مجنون شد

دائما نام تو را ورد زبان بنمایم

تا زمانی که دهان بسته زبان مدفون شد

عاشق روی توام از چه تو باور نکنی

اشکم از چشم روان گشت و یکی هامون شد

مِهر تو مُهر زده بر دل دیوانه ما

چه کنم در ازلم حال من این خواهون شد

بودم اندر تب و در تاب ز ویرانی دل

نام تو ذکر گرفتم دل من درمون شد

یا علی مِهر تو را نقش دلش داشت (ضعیف)

قطره برداشت ز دریای تو چون جیحون شد

ضعیف